Σελίδες

οὐ γὰρ δυνάμεθά τι κατὰ τῆς ἀληθείας, ἀλλ᾿ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας. (Β΄ Κορινθίους 13,8)

25.2.10

Προπαγάνδα υπέρ της ομοφυλοφιλίας στη Μ. Βρετανία

Σύμφωνα με τα πορίσματα μίας Έκθεσης της ‘British Social Attitudes’ που κυκλοφόρησε πρόσφατα και η οποία υποστηρίχτηκε από το κράτος, η βρετανική κοινωνία δείχνει να αποδέχεται την ομοφυλοφιλία πιο πολύ από παλαιότερα.

Ένας ερευνητής που ανήκει σε οργάνωση που υπερασπίζεται τον θεσμό της οικογένειας, (pro–family) απάντησε στα πορίσματα της έκθεσης, επισημαίνοντας ότι η τάση για μεγαλύτερη υποστήριξη του κοινού στην ομοφυλοφιλία, θα συνεχιστεί για όσο καιρό τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα σχολεία και η κυβέρνηση συνεχίζει την προώθηση του ομοφυλοφιλικού τρόπου ζωής, μέσω αυτού που ονομάζεται "μαζική προπαγάνδα."

Η έκθεση υποστηρίζει ότι "η κοινωνία στο σύνολό της γίνεται όλο και πιο ‘ανοικτή’ για την ομοφυλοφιλία." "Το μόνο εμπόδιο για τη συνέχιση αυτής της τάσης," λέει, "θα ήταν κάποιο απρόβλεπτο γεγονός που θα επηρέαζε τις απόψεις των ανθρώπων."

Η έρευνα κάλεσε τους ερωτώμενους να ολοκληρώσουν τη φράση "οι σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ δύο ενηλίκων του ιδίου φύλου είναι ...," με πιθανές απαντήσεις τις α) «πάντα ή ως επί το πλείστον λάθος», β) «μερικές φορές λάθος», γ) «σπάνια λάθος» και δ) «καθόλου λάθος».

Το ποσοστό των ερωτηθέντων που απαντάει ότι οι σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου είναι "πάντα ή ως επί το πλείστον λάθος" αυξήθηκε μεταξύ των ετών από το 1983 έως το 1987, από 63% σε 75%, το οποίο, όπως αναφέρει η έκθεση αυτή, συνδέεται με την αυξημένη ανησυχία για την κρίση του AIDS. Οι συντάκτες της έρευνας υποστηρίζουν ότι μετά το 1987 το ποσοστό αυτό "έκτοτε μειώθηκε σταθερά για να φθάσει στο 36% κατά την τελευταία μελέτη το 2007."

Η έκθεση υποστηρίζει ότι "η κοινωνία στο σύνολό της γίνεται όλο και πιο ‘ανοικτή’ για την ομοφυλοφιλία." "Το μόνο εμπόδιο για τη συνέχιση αυτής της τάσης," λέει, "θα ήταν κάποιο απρόβλεπτο γεγονός που θα επηρέαζε τις απόψεις των ανθρώπων."

Η έρευνα κάλεσε τους ερωτώμενους να ολοκληρώσουν τη φράση "οι σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ δύο ενηλίκων του ιδίου φύλου είναι ...," με πιθανές απαντήσεις τις α) «πάντα ή ως επί το πλείστον λάθος», β) «μερικές φορές λάθος», γ) «σπάνια λάθος» και δ) «καθόλου λάθος».

Το ποσοστό των ερωτηθέντων που απαντάει ότι οι σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου είναι "πάντα ή ως επί το πλείστον λάθος" αυξήθηκε μεταξύ των ετών από το 1983 έως το 1987, από 63% σε 75%, το οποίο, όπως αναφέρει η έκθεση αυτή, συνδέεται με την αυξημένη ανησυχία για την κρίση του AIDS. Οι συντάκτες της έρευνας υποστηρίζουν ότι μετά το 1987 το ποσοστό αυτό "έκτοτε μειώθηκε σταθερά για να φθάσει στο 36% κατά την τελευταία μελέτη το 2007."

Ωστόσο, η μείωση δεν είναι τόσο ομοιόμορφα "σταθερή", λένε οι συντάκτες της έκθεσης, όπως θα έπρεπε να είναι, αφού το ποσοστό εκείνων που αποδοκιμάζουν τις ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές σχέσεις έχει πράγματι αυξηθεί από την τελευταία έκθεση, που έγινε το 2006.

Αν και το ποσοστό που θεωρεί τις σχέσεις ατόμων του ίδιου φύλου είναι "σχεδόν ή ως επί το πλείστον λάθος" μειώθηκε σταθερά από το 1987 ως το 2006, από 75% σε 32%, τα στοιχεία δείχνουν ότι το ποσοστό αυτό αυξήθηκε κατά την τελευταία έρευνα, μέχρι το 36% το 2007.

Ωστόσο, τα ευρήματα δείχνουν μια συνεχή ανοδική αύξηση μεταξύ των υποστηρικτών της ομοφυλοφιλίας. Αυτοί που πιστεύουν ότι οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις «δεν είναι καθόλου λάθος» που ήταν το 39% των ερωτηθέντων το 2007, έναντι 38% το 2006. Αυτοί οι αριθμοί έχουν σε μια σταθερή αύξηση που αρχίζει το 1987, όταν ο αριθμός ήταν 11%.

"Ο τρόπος της μαζικής προπαγάνδας με την οποία, ξεκάθαρα, γίνεται έντονη προσπάθεια προκειμένου να ‘νομιμοποιηθεί’ στα μάτια των ανθρώπων, η ομοφυλοφιλία, τόσο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης όσο και στο εκπαιδευτικό σύστημα, και με την βοήθεια κυβερνητικών αξιωματούχων, δείχνει πολύ έντονα ότι μαζί με τις άλλες μορφές δυσλειτουργίας στη δυτική κοινωνία, η ομοφυλοφιλία θα γίνεται όλο και πιο αποδεκτή», δήλωσε η δρ Judith Reisman, (φώτο πάνω) πρόεδρος του Ινστιτούτου για τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, (Institute for Media Education), της οποίας η έρευνα έχει επικεντρωθεί κυρίως στην αποκάλυψη αυτού που αποκαλεί "δολιότητα" και "σεξουαλική παθολογία" εκείνων των "επιστημόνων του σεξ" που υποστηρίζουν την σεξουαλική επανάσταση.

Αναφερόμενη στη φαινομενική αντιστροφή της τάσης της κοινής γνώμης, η Δρ. Reisman δήλωσε ότι, «Αυτά τα δεδομένα μπορεί να πάνε προς τα πάνω ή προς τα κάτω με την πάροδο του χρόνου, αλλά δεν νομίζω ότι αυτό είναι σημαντικό. Ότι το κοινό εξακολουθεί να αντέχει στην πίεση που ασκείται από το ομοφυλόφιλο ακτιβιστικό κίνημα για τη νομιμοποίηση αυτής της δραστηριότητας, είναι ένα σημάδι μία καταπληκτικής αντίστασης κατά τη γνώμη μου."

ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: